Όσιος Άγιος Κέβιν του Γκλένταλοου, ο Θαυματουργός
Έγινε ενημέρωση: 31 Αυγ
Ο Άγιος Κέβιν (Σύγχρονα Ιρλανδικά: Caoimhín· Παλαιά Ιρλανδικά: Cóemgen, Caemgen· Λατινοποιημένο Coemgenus· 498 (φημολογείται) - 3 Ιουνίου 618) είναι ένας από τους πιο σεβαστούς αγίους της Ιρλανδίας και ίδρυσε το φημισμένο και ιστορικό Μοναστήρι Γκλένταλοου/Glendalough. Έζησε καθ' όλη τη διάρκεια του έκτου και των αρχών του έβδομου αιώνα. Η ζωή του αθανατοποιήθηκε περίπου τετρακόσια χρόνια μετά τον θάνατό του. Ο μελλοντικός άγιος γεννήθηκε στην ιρλανδική επαρχία του Λένστερ σε μια αριστοκρατική οικογένεια με βασιλικούς δεσμούς. Σύμφωνα με την πιο συχνή εξήγηση, το όνομά του σημαίνει «ευλογημένης γέννησης».
"Αναφέρεται ότι λίγο πριν από τη βάπτιση του Αγίου Κέβιν, ένας άγγελος εμφανίστηκε στους γονείς του και τους έδωσε εντολή να του δώσουν αυτό το όνομα. Αναφέρεται επίσης ότι η μητέρα του Κέβιν δεν ένιωσε πόνους τοκετού όταν τον γέννησε.
Η παράδοση αναφέρει ότι όταν ο Άγιος Κέβιν ήταν μωρό, μια μυστηριώδης λευκή αγελάδα επισκεπτόταν το σπίτι των γονιών του κάθε μέρα και του έδεινε το γάλα της."
Ο Άγιος Κρόναν της Ρόσκρεα βάπτισε τον Άγιο Κέβιν και, ως νεαρός, ανατράφηκε από τον Άγιο Πέτροκ της Κορνουάλης, ο οποίος ζούσε στην Ιρλανδία. Όταν ο Άγιος Κέβιν μεγάλωσε λίγο, του ανατέθηκε να φροντίζει τα πρόβατα. Μια μέρα, περνούσε μια ομάδα άπορων ανδρών. Το αγόρι-άγιος τους λυπήθηκε και τους έδωσε τέσσερα πρόβατα. Όταν αργότερα εκείνο το βράδυ μέτρησε τα πρόβατα, διαπίστωσε ότι ο αριθμός τους παρέμενε ανεπηρέαστος. Στην ηλικία των δώδεκα ετών, το νεαρό αγόρι ζούσε ήδη με μοναχούς. Όταν εκπαιδευόταν για να γίνει ιερέας, ο δάσκαλός του ήταν ο άγιος συγγενής του, ο Έογκαν ή Ευγένιος του Άρντστρο.
Σε μια άλλη περίπτωση, προσκυνητές επισκέφθηκαν το μοναστήρι όπου εκπαιδεύονταν ο ο νεαρός Άγιος ως μοναχός. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, ο άγιος ήταν στην κουζίνα. Οι προσκυνητές πεινούσαν πολύ και ζήτησαν φαγητό. Ο άγιος τους πρόσφερε φαγητό και νερό που προοριζόταν για τους άντρες που εργάζονταν στα χωράφια εκείνη την ώρα. Οι ανώτεροι αναστατώθηκαν με την ενέργεια του Αγίου Κέβιν εκείνο το βράδυ. Βλέποντας ότι τους στενοχώρησε, ο Άγιος ζήτησε να γεμίσουν φιάλες μπύρας με νερό και να μαζέψουν όλα τα γυμνά κόκαλα. Όταν το κάναν, ο άγιος ζήτησε να προσευχηθεί μόνος του. Ως αποτέλεσμα, οι φιάλες γέμισαν με νόστιμη μπύρα και τα κόκαλα καλύφθηκαν με φρέσκο κρέας.
Αφού χειροτονήθηκε κληρικός, ο Άγιος Κέβιν ταξίδεψε μέσα από τα βουνά Γουίκλοου με τη συνοδεία ενός αγγέλου και εγκαταστάθηκε στην άνω λίμνη Γκλένταλοου, που σημαίνει «η κοιλάδα των δύο λιμνών» από τότε.
Περιέχει δύο λίμνες, την άνω και την κάτω, που βρίσκονται κοντά η μία στην άλλη. Πριν κατασκευάσει το μεγάλο μοναστήρι του, ο άγιος έζησε σε απόλυτη απομόνωση και προσευχόταν σε μια πολύ μικρή σπηλιά της εποχής του χαλκού, γνωστή ως «κοίτη του Αγίου Κέβιν» για επτά χρόνια.
Ταξίδευε ξυπόλυτος, φορούσε κουρελιασμένα ρούχα και έτρωγε κυρίως βότανα και ρίζες, επιτρέποντας περιστασιακά στον εαυτό του φρούτα και ψάρια. Στη μοναξιά του, προσευχόταν κυρίως στον Θεό, ο οποίος του έδωσε το χάρισμα των θαυμάτων για όσους είχαν ανάγκη. Οι μαθητές συσπειρώθηκαν γύρω του και για χάρη τους ο άγιος ίδρυσε τη Μονή Γκλένταλοου, η οποία έμελλε να γίνει μία από τις μεγαλύτερες και πιο ισχυρές μοναστικές κοινότητες της Ιρλανδίας. Ο Άγιος Κέβιν έγινε ο πρώτος ηγούμενος. Σύμφωνα με μια μεταγενέστερη πηγή, ο Άγιος Κέβιν πήγε για προσκύνημα στη Ρώμη και έφερε ιερά λείψανα από την Ιταλία, τα οποία εναπόθεσε στο μοναστήρι.
"Όπως πολλοί άλλοι Ιρλανδοί άγιοι, ο Άγιος Κέβιν έζησε όπως ο Αδάμ στην Εδέμ σε απόλυτη αρμονία με τη φύση, ιδιαίτερα με τα άγρια ζώα που ήταν τόσο πρόθυμα να τον υπηρετήσουν. Λέγεται μάλιστα ότι ακόμη και κλαδιά και φύλλα δέντρων τραγουδούσαν περιστασιακά στοργικές μελωδίες στον Άγιο Κέβιν! Υπάρχουν πολλές ιστορίες σχετικά με την αγάπη του για τα ζώα. Η πιο διάσημη είναι ότι κάποτε, ενώ ο Άγιος Κέβιν στεκόταν σε σιωπηλή προσευχή με τα χέρια του απλωμένα, ένα κότσυφας προσγειώθηκε στις παλάμες του. Ο Άγιος παρέμεινε σε αυτήν την θέση για να μην τον ταράξει ενώ έχτιζε την φωλιά του, μέχρι που γέννησε τα αυγουλάκια του, και για όσο καιρό χρειάστηκε να φροντίσει τους
νεοσσούς μέχρι που πέταξαν μακριά."
Οι καλλιτέχνες λατρεύουν από καιρό σε καιρό να απεικονίζουν αυτήν την ιστορία από τον βίο του αγίου.
Σύμφωνα με μια άλλη ιστορία, μια βίδρα ζούσε σε μία από τις δύο κοντινές λίμνες και βοηθούσε τον ερημίτη για πολλά χρόνια. Όταν ζούσε μόνος, του έφερνε περιστασιακά ψάρια, και όταν ο Άγιος Κέβιν ήταν ηγούμενος, προμήθευε σολομό στους μοναχούς, ειδικά σε περιόδους λιμού. Όταν ο άνθρωπος του Θεού προσευχόταν στα παγωμένα νερά της λίμνης, έριξε κατά λάθος το προσευχητάρι του στο νερό. Η βίδρα εμφανίστηκε εκείνη τη στιγμή, κρατώντας το προσευχητάρι στο στόμα της - το βιβλίο ήταν εντελώς άθικτο. Δυστυχώς, ένας άλλος μοναχός καταλήφθηκε από απληστία και αποφάσισε να σκοτώσει τη βίδρα και να χρησιμοποιήσει το δέρμα της για να φτιάξει γάντια για τον εαυτό του. Αλλά το πονηρό θηλαστικό διαισθάνθηκε την πονηρή του πρόθεση και έφυγε σιωπηλά από εκείνη την τοποθεσία για πάντα.
Ο Άγιος Κέβιν ήταν τόσο έξυπνος που ο βασιλιάς Κόλμαν του ανέθεσε την επίβλεψη της ανατροφής του νεότερου γιου του (όλα τα άλλα παιδιά του πέθαναν σε βρεφική ηλικία και ο βασιλιάς ήθελε ο άγιος να προστατεύσει τον μοναδικό του κληρονόμο). Ο άγιος συναίνεσε ευγενικά. Αλλά το μοναστήρι δεν είχε αγελάδα για να παρέχει γάλα στο βρέφος. Την ίδια μέρα, ο Κύριος τους έδωσε μια ελαφίνα, η οποία τάισε το παιδάκι κατόπιν αιτήματος του αγίου. Μια μέρα όμως, μια λύκαινα μπήκε στο μοναστήρι και σκότωσε την ελαφίνα. Ο Άγιος Κέβιν μάλωσε το άγριο ζώο για την πράξη του και του έδωσε εντολή να δώσει αυτό γάλα στον πρίγκιπα αντί για την ελαφίνα - και η λύκαινα υπάκουσε.
Η αφήγηση γύρω από την ίδρυση του Γκλένταλοου/Glendalough είναι εξίσου ενδιαφέρουσα. Σύμφωνα με τον θρύλο, όταν ο Άγιος Κέβιν προσευχόταν στη σπηλιά του, μια αγελάδα ερχόταν κάθε μέρα σε αυτόν και έγλειφε τα ρούχα του, αναγνωρίζοντας την αγιότητά του. Όταν επέστρεψε στον κύριό της, παρείχε όσο γάλα μπορούσαν να παράγουν 50 αγελάδες. Ο αγρότης αποφάσισε να ακολουθήσει την αγελάδα και να ανακαλύψει το μυστήριο. Έτσι είδε τον Άγιο Κέβιν, ο οποίος, με τα ευγενικά, όμορφα λόγια του, έστρεψε αμέσως τον αγρότη στον Χριστό. Ο τελευταίος βαφτίστηκε μαζί με όλη του την οικογένεια και τους κατοίκους της περιοχής. Εμπνευσμένος από ουράνια εντολή, ο άγιος επέλεξε να εγκαταλείψει το ερημητήριό του και να ξεκινήσει μια μεγάλης κλίμακας αποστολή σε όλη την
γύρω περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της κατασκευής ενός μοναστηριού.
"Το Γκλένταλοου ελέγχονταν τότε από τον Ο'Τουλ, έναν ηλικιωμένο παγανιστή βασιλιά. Αυτόε είχε μια χήνα, η οποία ήταν εύθραυστη και ανίκανη να πετάξει. Αφού άκουσε για την άγια ζωή του Αγίου Κέβιν, ο αυτοκράτορας τον δοκίμασε ζητώντας του να κάνει την χήνα του νέα. Ο άγιος συμφώνησε, αλλά μόνο με την προϋπόθεση ότι ο βασιλιάς θα του έδινε τη γη (για να χτίσει ένα μοναστήρι) πάνω από την οποία θα πετούσε οι χήνα. Ο βασιλιάς συμφώνησε, περιμένοντας ότι ο άγιος θα αποτύγχανε, αλλά ο Κέβιν άγγιξε το πουλί, το οποίο αμέσως έγινε νέο. Η χήνα στη συνέχεια πέταξε πάνω από ολόκληρη την κοιλάδα του Γκλένταλοου, καθιστώντας την ιδιοκτησία του μοναστηριού από εκείνο το σημείο και μετά."
Οι ντόπιοι ισχυρίζονται ότι μέχρι σήμερα κανένας κορυδαλλός δεν τραγουδάει πάνω από το Γκλένταλοου. Η αιτία είναι η εξής. Όταν ξεκίνησαν να χτίζουν το μοναστήρι, οι εργάτες συμφώνησαν να εργαστούν τόσο σκληρά ώστε να ξυπνούν νωρίς σαν κορυδαλλοί και να κοιμούνται αργά σαν αρνιά. Ωστόσο, οι χτίστες ήταν κουρασμένοι και η ποιότητα της δουλειάς τους υποβαθμίστηκε. Ο άγιος ανακάλυψε τότε ότι οι κορυδαλλοί ξυπνούσαν πολύ νωρίς και προσευχήθηκε για μια λύση. Όλοι οι κορυδαλλοί που ζούσαν εκεί εξαφανίστηκαν σε μια στιγμή. Το χτίσιμο ολοκληρώθηκε με επιτυχία και τα πουλιά δεν επέστρεψαν ποτέ σε εκείνη την τοποθεσία.
Μια άλλη φορά, ένας αγριόχοιρος πλησίασε τον Κέβιν, ο οποίος προσευχόταν κάτω από ένα δέντρο, αναζητώντας προστασία — επειδή κυνηγοί με λαγωνικά τον καταδίωκαν. Όταν τα σκυλιά είδαν τον άγιο και τον αγριόχοιρο, ξάπλωσαν ήσυχα μπροστά του. Οι κυνηγοί σκόπευαν να σκοτώσουν τα ζώα, αλλά ένα τεράστιο σμήνος πουλιών προσγειώθηκε απροσδόκητα στο δέντρο. Οι άντρες το είδαν αυτό ως σημάδι από ψηλά και υποχώρησαν.
Ακολουθούν μερικά ακόμη παραδείγματα θαυμάτων του Αγίου Κέβιν. Ένας νεαρός άνδρας που υπέφερε από σπασμούς είχε ένα όραμα στο οποίο του δόθηκε η εντολή να έρθει στο μοναστήρι του Αγίου Κέβιν και να φάει ένα μήλο εκεί. Ωστόσο, δεν υπήρχαν μηλιές στο μοναστήρι. Τότε ο Άγιος Κέβιν έδωσε εντολή σε μια σειρά από ιτιές που φύτρωναν εκεί να αποδώσουν μήλα ενάντια στους φυσικούς νόμους και τα δέντρα συμμορφώθηκαν αμέσως και δώσανε. Ο άρρωστος άνδρας θεραπεύτηκε και οι ιτιές συνέχισαν να παράγουν μήλα για πολύ καιρό μετά.
Η παράδοση αναφέρει ότι μια πέτρα χτύπησε κάποτε έναν εργάτη, τυφλώνοντας το ένα του μάτι. Ο Άγιος Κέβιν πλησίασε τον άντρα, ευλόγησε το μάτι του και η όρασή του αποκαταστάθηκε αμέσως. Μια άλλη φορά, μια γυναίκα που βασανιζόταν από δαιμονικές σκέψεις ήρθε στο μοναστήρι, προσπαθώντας να πείσει τον Άγιο Κέβιν να εγκαταλείψει τους μοναστικούς του όρκους. Ο άγιος τη χτύπησε ελαφρά στο πρώσωπο με ένα μάτσο τσουκνίδες και η γυναίκα κατακλύστηκε από μετάνοια: Αργότερα αυτή η γυναίκα έγκατάλειψε τον κόσμο και έζησε ασκητική ζωή για πολλά χρόνια.
Ο Άγιος Κέβιν λάτρευε την ζωή της απομόνωσης και, μετά από αρκετά χρόνια ως ηγούμενος, επέστρεψε στο αγαπημένο του ερημητήριο. Αλλά τέσσερα χρόνια αργότερα, οι μοναχοί τον έπεισαν να επιστρέψει στο μοναστήρι και να συνεχίσει τα καθήκοντά του ως ηγούμενος, δάσκαλος και πνευματικός. Ο άγιος είδε το σχέδιο του Θεού σε αυτό το καθήκον και επέστρεψε με χαρά στο μοναστήρι, όπου καθοδήγησε τους αδελφούς για περισσότερα από 60 χρόνια μέχρι τον θάνατό του. Η μοναστική κοινότητα επεκτάθηκε σημαντικά, με επτά νέες εκκλησίες και τον θρυλικό «στρογγυλό πύργο». Καθώς περισσότεροι μοναχοί εντάσσονταν στην κοινότητα, πολλοί άνδρες, φτωχοί και εύποροι, νέοι και ηλικιωμένοι, πήγαιναν στο σεμινάριο του μοναστηριού για εκπαίδευση και διδασκαλία στη χριστιανική μοναστική ζωή. Πολλοί άνθρωποι από όλη την Ιρλανδία ζητούσαν συμβουλές, παρηγοριά και θεραπεία από τον άγιο ηγούμενο Άγιο Κέβιν, και αυτός πάντα τους βοηθούσε.
"Λέγεται ότι ο Άγιος Κέβιν περνούσε μία ώρα κάθε μέρα προσευχόμενος έντονα μέσα στα παγωμένα νερά μιας από τις λίμνες του Γκλένταλοου. Σε όλη του τη ζωή, άγγελοι ήταν συχνοί φίλοι και βοηθοί του αγίου, σώζοντας τον συχνά σε στιγμές κινδύνου. Με τη βοήθεια ενός αγγέλου, κάποτε έδιωξε ένα γιγάντιο και τρομερό «τέρας» που κατοικούσε στη λίμνη του Γκλένταλοου, τρομοκρατώντας τον τοπικό πληθυσμό και τα ζώα. Αυτό το πλάσμα ήταν πιθανότατα δαίμονας, καθώς άλλοι πρώιμοι Ιρλανδοί και Σκωτσέζοι άγιοι έχουν βιώσει παρόμοια περιστατικά. Αφού εξόρκισε αυτόν τον «δράκο», ο άγιος ευλόγησε τη λίμνη, επιτρέποντας στους αρρώστους να πιουν από αυτόν."
Ο Άγιος Κέβιν έζησε μια ασυνήθιστα μακρά ζωή, φτάνοντας στην ηλικία των 120 ετών πριν από τον θάνατό του το 618. Γνώριζε πολλούς από τους πιο φημισμένους αγίους της Ιρλανδίας, συμπεριλαμβανομένων των Κόμγκαλ, Κολούμπα, Κένεθ (Κάνις) και Κίραν του Κλονμακνόιζ. Σύμφωνα με τον θρύλο, ο Άγιος Κέβιν επισκέφθηκε τον Άγιο Κίραν λίγο πριν τον θάνατο του Κίραν για να του δώσει τη Θεία Κοινωνία. Ως αποχαιρετιστήριο μήνυμα, ο Κίραν του εμπιστεύτηκε την ατομική του καμπανίτσα. Μεταξύ των μαθητών του Κέβιν ήταν ο άγιος ιεράρχης Μόλινγκ, επίσκοπος Φερνς. Μετά τον θάνατό του, το μοναστήρι στο Γκλένταλοου συνέχισε να ακμάζει, αναδεικνύοντας πολυάριθμους αγίους.
"Το Γκλένταλοου αναδείχθηκε σε έναν από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς προσκυνήματος της Ιρλανδίας. Φοιτητές και μοναχοί από το μοναστήρι ίδρυσαν πολλά επιπλέον μοναστικά ιδρύματα στην Ιρλανδία και όχι μόνο. Το Γκλένταλοου έλαβε καθεστώς επισκοπής το 1111 και έναν αιώνα αργότερα συγχωνεύτηκε με την Επισκοπή του Δουβλίνου. Δυστυχώς, το 1398, ο αγγλικός στρατός κατεδάφισε αυτό το υπέροχο ιερό μοναστήρι, αλλά η εκκλησία σε αυτήν την τοποθεσία συνέχισε να λειτουργεί. Ο Κέβιν τιμάται ως ο προστάτης άγιος του Γκλένταλοου στην κομητεία Γουίκλοου, καθώς και ως προστάτης της Ρωμαιοκαθολικής Επισκοπής του Δουβλίνου. Είναι επίσης γνωστός ως ο «θαυματουργός όλης της Ιρλανδίας» και ο φύλακας των ζώων."
Στις μέρες μας, πραγματοποιούνται τακτικά προσκυνήματα στο αρχαίο και ειδυλλιακό Γκλένταλοου. Μερικά από τα πρώην κτίρια του μοναστηριού εξακολουθούν να υπάρχουν κοντά στην άνω λίμνη. Το Γκλένταλοου θεωρούνταν κάποτε «μοναστική πόλη» στο σύνολό του. Εκτός από την κύρια εκκλησία, το μοναστήρι του Αγίου Κέβιν διέθετε κατοικίες για μοναχούς και μεγάλο αριθμό λαϊκών, βιβλιοθήκες για την αντιγραφή χειρογράφων, εργαστήρια, ένα ιατρείο για τους αρρώστους, αγροτικά κτίρια και έναν ξενώνα για προσκυνητές και επισκέπτες.
Τα υπόλοιπα κτίρια χρονολογούνται από τον 10ο έως τον 12ο αιώνα. Μεταξύ των αρχαίων μνημείων που μπορούν ακόμα να δει κανείς και να επισκεφθεί στο Γκλένταλοου, θα πρέπει να αναφέρουμε τα ακόλουθα αντικείμενα: τις πύλες της μοναστικής πόλης (μοναδικές σε όλη την Ιρλανδία), έναν κελτικό «στρογγυλό πύργο» ύψους 30 μέτρων (περίπου 98 πόδια) (τέτοιοι πύργοι ανεγέρθηκαν στην Ιρλανδία ως καμπαναριά, αλλά χρησιμοποιούνταν επίσης ως αποθήκες και καταφύγια από τον κίνδυνο επιδρομών), έναν μεγαλοπρεπή καθεδρικό ναό που δυστυχώς βρίσκεται σήμερα σε ερείπια, ορισμένα τμήματα του οποίου χρονολογούνται από την νορμανδική περίοδο, τον σταυρό του Αγίου Κέβιν κοντά στον καθεδρικό ναό, ο οποίος είναι κατασκευασμένος από ένα ενιαίο κομμάτι τοπικού γρανίτη (θεωρείται σπάνιο κειμήλιο επειδή πολλοί προσκυνητές πιστεύουν ότι αυτός που καταφέρνει να αγκαλιάσει ολόκληρο τον σταυρό και με τα δύο χέρια μπορεί να περιμένει την εκπλήρωση των αιτημάτων προσευχής του πολύ σύντομα), το σπίτι των ιερέων σε ρομανικό στιλ που ανακατασκευάστηκε εν μέρει τον 18ο αιώνα (πολλοί ιερείς θάφτηκαν μέσα σε αυτό και κάποια λείψανα του Αγίου Κέβιν μπορεί να έχουν διατηρηθεί και εκεί), την όμορφη εκκλησία του Αγίου Κέβιν (που ονομάζεται επίσης «κουζίνα του Αγίου Κέβιν»). η εκκλησία του Κίραν του Κλονμακνόιζ, τα ερείπια της οποίας ανακαλύφθηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα· οι εκκλησίες της Μητέρας του Θεού (μία από τις πρώτες σε αυτό το μέρος), της Αγίας Τριάδας, του Χριστού Σωτήρα και η «εκκλησία Ρίφερτ», το όνομα της οποίας υποδηλώνει ότι εκεί θάφτηκαν βασιλιάδες.
Είναι ενδιαφέρον ότι, πιο κοντά στην άνω λίμνη, υπάρχει το κελί του Αγίου Κέβιν χωρίς στέγη (έχει διάμετρο 3,6 μέτρα, ή περίπου 12 πόδια, χτισμένο σε σχήμα κυκλικής καλύβας "κυψέλης" όπου ο άγιος συνήθιζε να προσεύχεται μόνος του), η σπηλιά του Αγίου Κέβιν (που αναφέρθηκε παραπάνω) και μια πολύ αρχαία εκκλησία κοντά σε αυτήν, όπου μπορούν να βρεθούν πρώιμοι σταυροί. Ο άγιος φέρεται να ίδρυσε αρκετά παρόμοια κελιά γύρω από το Λένστερ για τους μαθητές του, διατάζοντάς τους να τηρούν τον μοναστικό κανόνα που τους είχε διδάξει. Η σπηλιά του Αγίου Κέβιν, ή "κρεβάτι", η οποία είναι εντελώς άθικτη, είναι σήμερα δύσκολο να προσεγγιστεί, αλλά οι προσκυνητές μπορούν ακόμα να τη δουν. Ένα ιερό πηγάδι που αποδίδεται στον Άγιο Κέβιν βρίσκεται κοντά στα ερείπια της "μοναστικής πόλης", ωστόσο είναι στεγνό για ένα μέρος του έτους.
Σύμφωνα με πολλούς ερευνητές, ο Άγιος Κέβιν συνδέεται επίσης στενά με το Κιλναμανάγκ στο Νότιο Δουβλίνο, στο Λένστερ. Ως νέος, θα μπορούσε να είχε σπουδάσει, να είχε ζήσει ασκητική ζωή ή ίσως να είχε ιδρύσει μοναστήρι εκεί. Η εκκλησία του Αγίου Κέβιν βρισκόταν εδώ για πολλούς αιώνες, πιθανότατα στον τόπο των άθλων του, αλλά κατεδαφίστηκε στα τέλη του εικοστού αιώνα λόγω της τεράστιας ανάπτυξης στην περιοχή. Το αρχαίο ιερό πηγάδι του Αγίου Κέβιν στο Κιλναμανάγκ, το οποίο έχει θεραπευτικές δυνάμεις, εξακολουθεί να υπάρχει, αν και με περιορισμένη πρόσβαση. Μια νέα εκκλησία προς τιμήν του χτίστηκε πρόσφατα σε αυτήν την πόλη. Εκκλησίες αφιερωμένες στον Άγιο Κέβιν, τόσο καθολικές όσο και προτεσταντικές, βρίσκονται στην Ιρλανδία, τη Σκωτία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και την Αυστραλία. Το «Κέβιν» (σε αυτή και σε άλλες παραλλαγές) παραμένει ένα δημοφιλές όνομα γέννησης στη Γαλλία, τη Νορβηγία, την Ολλανδία, την Ιρλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Σουηδία, την Ουγγαρία, τη Σλοβενία και τη Χιλή.
"Ένα από τα πιο γνωστά ποιήματα του βραβευμένου με Νόμπελ Σέιμους Χίνι ( 1939-2013) , το «Ο Άγιος Κέβιν και ο Κότσυφας», αφηγείται την ιστορία του Κέβιν που απλώνει το χέρι του με μια ακινησία σαν έκσταση, ενώ ένα κότσυφας χτίζει μια φωλιά μέσα σε αυτό."
Ο Άγιος Κέβιν και ο Κότσυφας (1996)
«Και μετά ήταν ο Άγιος Κέβιν και ο κότσυφας.»
Ο άγιος γονατίζει, με τα χέρια απλωμένα, μέσα
Στο κελί του, αλλά το κελί είναι στενό, οπότε
Το ένα του χέρι με την παλάμη προς τα πάνω απλώνεται έξω από το παράθυρο, άκαμπτο
Σαν σπιτικό δοκάρι μένει, όταν ξάφνου προσγειώνεται ένα κότσυφας
Και ξαπλωνει σε αυτο και καθεται αναπαυτικά για να φωλιάσει.
Ο Κέβιν νιώθει τα ζεστά αυγά, το μικρό στήθος, το τρυφερό
Κομψό κεφάλι και νύχια και, βρίσκοντας τον εαυτό του ενωμένο
Στο δίκτυο της αιώνιας ζωής,
Λυπάται την μικρή ψυχή: τώρα πρέπει να κρατήσει σταθερό το χέρι
Σαν ένα κλαδί απλωμένο στον ήλιο και τη βροχή για εβδομάδες
Μέχρι να βγούν απο τα αυγά τους τα μικρά, να δυναμώσουν, να πετάξουν.
Και αφού όλο αυτό είναι φανταστικό ούτως ή άλλως,
Φανταστείτε να είστε ο Κέβιν. Ποιος είναι αυτός;
Ξεχνώντας τον εαυτό του μέσα στην αγωνία όλη την ώρα
Από τον λαιμό και κάτω, μέσα από τα πονεμένα μπράτσα του;
Γλυστρούν τα δάχτυλά του κοκαλωμένα; Νιώθει ακόμα τα γόνατά του;
Ή έχει το κλειστό κενό του κάτω από τη γη
Σύρθηκε μέσα του; Υπάρχει απόσταση στο κεφάλι του;
Μόνος και καθρεφτισμένος καθαρά στο βαθύ ποτάμι της αγάπης,
«Να κοπιάζεις και να μην επιδιώκεις ανταμοιβή», προσεύχεται,
Μια προσευχή που κάνει με ολόκληρο το σώμα του
Γιατί ξέχασε τον εαυτό του, ξέχασε το πουλί
Και στην όχθη του ποταμού ξέχασε το όνομα του ποταμού.»
Και κάτι ...πιό ελαφρύ για τους πολύ μικρούς μας φίλους.
Άγιε Πατέρα Κέβιν του Γκλένταλοου, πρεσβεύσου στον Θεό για εμάς!
Εορτή 3 Ιουνίου NC / 16 OC
Τροπάριο 1ο — Ήχος 8
Μέσα σου, Πάτερ, διατηρήθηκε με ακρίβεια αυτό που ήταν σύμφωνα με την εικόνα· / γιατί σήκωσες τον Σταυρό και ακολούθησες τον Χριστό. / Κάνοντάς το αυτό, μας δίδαξες να περιφρονούμε τη σάρκα, γιατί παρέρχεται· / αλλά να φροντίζουμε για την ψυχή, αφού είναι αθάνατη. / Γι' αυτό, Όσιε Κέβιν, το πνεύμα σου αγαλλιάζει μαζί με τους Αγγέλους.
Τροπάριο 2ο — Ήχος 8
Εσύ, πάτερ Κέβιν, είχες το προνόμιο να ζήσεις στην εποχή των Αγίων, / βαπτιζόμενος από έναν Άγιο, διδασκόμενος από έναν άλλον και κηδευόμενος από έναν τρίτο. Προσευχήσου στον Θεό να αναστήσει Αγίους στις μέρες μας για να μας βοηθήσουν, να μας στηρίξουν και να μας καθοδηγήσουν στο δρόμο της σωτηρίας.
Κοντάκιον — Ήχος 2
(Podoben: «Επιζήτησες τα ύψη...») Έχοντας οπλιστεί θεϊκά με καθαρότητα ψυχής / και κρατώντας σταθερά την αδιάλειπτη προσευχή σαν δόρυ, έχεις σκοτώσει τα στρατεύματα των δαιμόνων. / Γι' αυτό, σε παρακαλούμε, ω Πάτερ Κέβιν: / «Πάντα να πρεσβεύεις για όσους σε τιμούν».
Πηγές: orthochristian.com , oca.org , poetrybyheart.org.uk , en.wikipedia.org
Σχόλια